TRAKTAT O CZYŚCU

Święta Katarzyna niespodziewanie odczuła dobroć Boga, nieskończony dystans dzielący jej życie od tej dobroci i ogień płonący w jej wnętrzu. Jest to ogień, który oczyszcza – wewnętrzny ogień czyśćca.
W epoce, gdy czyściec powszechnie wyobrażano sobie i przedstawiano jako pełną ognia przestrzeń w zaświatach, św. Katarzyna z Genui na podstawie swych doświadczeń mistycznych pisze traktat, w którym tłumaczy krok po kroku, na czym naprawdę polega proces oczyszczenia duszy ludzkiej po śmierci. Poznanie Boga i Jego doskonałej sprawiedliwości – wyjaśnia Święta – a zarazem uświadomienie sobie popełnionych grzechów staje się w człowieku źródłem głębokiego bólu i tęsknoty za nieskończoną miłością Bożą, które można porównać jedynie z palącym ogniem. Co jednak istotne, to cierpienie ma bezcenną wartość – oczyszcza ono duszę i stopniowo prowadzi człowieka do pełnego zjednoczenia z Bogiem.